221 GLOSSYCAT

Dit heb ik net op internet gezien, verschrikkelijk:

Dit is de originele Glossybox.

En de copycat truly yours.

Misschien is de glossybox wel een na-aper van truly yours, maar dat mogen jullie me dat vertellen. Ik heb meer van deze na-apers op het internet gespot, en wat dachten jullie van de Ahh bra van Tell Sell, en ik vind het het echt schandalig dat mensen hun tijd verdoen met het maken van iets wat al bestaat.

Ik ontvang geen glossybox en ook geen truly yours box, dus ik kan jullie niets vertellen over de kwaliteit/prijs-verhouding van de producten in de boxjes.

185 Ten things: Tranentrekkers

Ik kijk tranentrekkers, ik word aangetrokken door zielige films. Sommige mensen houden er niet van, beginnen er niet eens aan. Ik wel, en dan huil ik, en huil ik, en huil ik tot er geen mascara meer is om uit te lopen. En omdat ik graag een paar mooie huilfilms wil delen, hierbij een lijstje:

1. Remember Me
Op zich was dit een mooie film, ellende aan het begin, opbouwend geluk. Maar toen kwam het verschrikkelijke einde die mij een week lang in zijn greep heeft gehouden, mij vijf minuten lang heeft laten huilen en de film heeft laten haten. Verder zaten er nog andere scènes in met een hoog zieligheidsgehalte. Een film met Robert Pattinson, alleen aanrader als je tegen verpestende eindes kunt.

2. A Walk to Remember
Deze film is eigenlijk vanaf de helft een en al huilen. Over een jongen die behoort tot de zogenaamde stoere mensen, die een meisje ontmoet dat hem totaal verandert. Het huilpunt begint op het moment dat zij hem vertelt dat ze een ongeneselijke  ziekte heeft. Toch een erg mooie film.

3. Dear John
Hierin vind ik de afscheid momenten tussen hem en haar erg dramatisch en tranentrekkend. Natuurlijk word de film geweldig wanneer Channing Tatum er in speelt. Veel huilen, veel ellende, geen gewild einde.

4. The Last Song
Deze film is erg mooi, tot aan het eind. Vanaf halverwege begint alle ellende zich op te stapelen en beginnen de tranen te komen. Huilen, huilen en nog meer huilen. Deze heeft wel een voorspellend maar mooi en gewild einde.

5. My Sister’s Keeper
Nog zo’n zielige film over een moeder met een dochter met kanker, en nog een dochter die niet wil doneren aan haar zus. Vooral de depressie momenten van welk personage dan ook zijn erg zielig.

6. Two Against Time
In deze film is vooral het einde erg zielig. Over een dochter met kanker, die geneest, dan krijgt de moeder kanker en die geneest niet. Heel veel huilen  op het einde.

7. Titanic
Dit is qua huilen de allerergste. Vanaf het moment dat de situatie levensbedreigend wordt, huilde ik liters tranen. En vanaf dit stuk tot het einde duurt best wel lang, veel huilen dus. Ik kan je verzekeren, bij deze film heb ik zo hard gehuild dat het niet bij tranen bleef, maar ook van die huilgeluidjes.. Sommige mensen zeggen dat dit een verschrikkelijke film is. Ik vind hem prachtig! Hij blijft nog lang in je geheugen zitten.

8. Water for Elephants
Met Robert Pattinson. Een aangrijpende film met veel mooie momenten, veel huilmomenten, veel ellende maar gelukkig ook leuke momenten. De happy-end zorgt ervoor dat deze film erg mooi is.

9. Haar naam was Sarah
Deze film had ik gezien nadat ik het boek had gelezen, dus ik was voorbereid op veel huilen. En ik wist ook wanneer ik zou gaan huilen. Toch kon ik het niet stoppen. Ik heb met tranen met tuiten gehuild en diep van binnen wilde ik dat de film opeens heel anders en gelukkig werd, maar helaas werkte dit niet.. Erg aangrijpende film over Parijs ten tijde van de WOII.

10. August Rush
Dit is eigenlijk de enige film waarbij ik heel hard huilde, van geluk. Van het hele lijstje is dit de mooiste om te zien. Een film over een jongetje met een Mozart brein, die zonder ouders opgroeit en hun wilt vinden doormiddel van muziek. Ook prachtige composities qua muziekstukken!

Verder zijn er waarschijnlijk nog genoeg films die ook erg zielig zijn, maar die kan ik momenteel niet opnoemen, maar ik sta open voor suggesties!

181 Studying my ass off

Sinds ongeveer half oktober volg ik een studie. Ja dames en heren, ik volg een studie bij NTI, namelijk: Korte verhalen & romans schrijven. Mijn proeftijd zit er nu bijna op (een maand) en tot nu vind ik het een erg leuke cursus (oké zo moet ik het eigenlijk noemen). Nou dus, mijn cursus is dus erg leuk, en ik hoop er veel van te leren. Dat klonk als een cliché, eigenlijk schrijf ik dat op al mijn papiertjes waar ze iets vragen in de trant van, wat vind je ervan, wat verwacht je ervan.. Nee, ik doe het soms. Maar goed, tot nu toe is het heel leuk.

Ik mijn studie, fuck de cursus (sorry voor het ongepaste taalgebruik), bestaat uit verschillende soorten hoofdstukken. Bij elk hoofdstuk zitten dan vragen. Je hebt A hoofdstukken, dit zijn hoofdstukken met vragen waar nog geen echt schrijven aan verbonden zit. Je hebt B hoofdstukken, hier moet je al iets meer schrijven, een aantal alinea’s bijvoorbeeld. En de C opdrachten zijn eigenlijk altijd het schrijven van scènes. Nu heb ik al drie A hoofdstukken gedaan en ben bezig met de eerste B. En ik moet eerlijk bekennen, mijn eerste B is verschrikkelijk. Niet omdat het een B hoofdstuk is, maar omdat het een verschrikkelijk onderwerp heeft. Luister en huiver, auctoriale verteller, klinkt je dat niet bekent in de oren? Nee, bij mij dus niet. Maar ik sla me er doorheen en dan ben ik eindelijk beland bij mijn vijfde hoofdstuk en tevens mijn eerste C opdracht met het geweldige thema: Het schrijven van populaire romantiek! Ik heb er nu al zin in, ik sla me snel door hoofdstuk 4 heen.

Love, Masha

179 First time, hope it’s gonna work

50.000 woorden in een maand. Dat is het geven van NaNoWriMo. National Novel Writing Month, en die maand is november! Ik ga dit jaar voor het eerst meedoen en ik heb er een goed gevoel over.

Het betekent ongeveer 1.670 woorden per dag, en zoveel heb ik eigenlijk nog nooit geschreven op een dag (aan een verhaal). Vandaag probeer ik dat te halen, en hopelijk nog meer.

Ik heb al een aantal ideeën in mijn hoofd, en ga één van die ideeën uitvoeren. Maar het plot zullen jullie later te horen krijgen.

Wish me luck!

172 Verliefd op de liefde

Ik heb nooit een vriendje gehad. Geen echte relatie maar ook geen kleuterklasliefde. Ik ben wel bijna overdreven vaak verliefd geweest. Bijna elke jongen die ik ken heeft een tijdje in mijn gedachtes rondgespookt. Ik denk dat ik mijn gevoelens het beste kan omschrijven met: Verliefd zijn op de liefde.

Alle slechtheid in een jongen word op een romantische wijze echte liefde. Alle lelijke jongens veranderen binnen enkele seconden in het nieuwe knap. Ze staan op me te wachten bij mijn fiets, het pannenkoeken restaurant, net buiten mijn pashokje, in de tuin en als ik ergens op visite ga.
Mijn verliefdheid is anders als bij de meeste anderen. Ik wil niet hém, maar ik wil een vriéndje.

Herkennen jullie dit soms ook? Of hebben jullie hier totaal geen last van?

161 Muziekherinneringen

Als ik muziek luister waar ik lang geleden – of recent – helemaal gek van was, dan komen er soms herinneringen in mij boven. Dan denk ik aan vakanties, tv-shows of mensen die het nummer hebben gezongen op een optreden op school.
Zo denk ik bij Justin Bieber aan mijn zomervakantie naar Frankrijk vorige zomer, ik heb het hele album op volle toeren laten draaien in mijn IPod. Bij Kelly Clarkson denk ik aan wintersport vakantie van vorige voorjaarsvakantie met mijn ouders, broertjes en opa en oma. Bij Turning Tabels van Adele denk ik aan de dansvoorstelling van mijn beste vriendin. Bij Someone Like You denk ik aan het zangoptreden van een andere vriendin. Bij het nummer Everytime I Think of You van Marco Borsato en Lucie Silvas denk ik aan zomervakantie lang geleden.
De meeste herinneringen zijn erg leuk. Het ik luister het nummer dan ook erg graag nog een keer. Toch heb ik een nummer waar ik niet erg graag naar luister: Skyscrapper van Demi Lovato. Hierin zit ik een beetje met een liefde-haat relatie. Een paar weken geleden begon ik met het kijken van Greek. Online kijk je 72 minuten (1,7 aflevering) en dan moet je 30 minuten wachten. In die 30 minuten draaide ik dat nummer non-stop. Nu ik klaar ben met Greek, wat ik verschrikkelijk vind en me depressief maakt, en ik luister dat nummer, denk ik weer aan Greek en dan vind ik het weer zo enorm stom dat het is afgelopen. Ik heb nog nooit een serie helemaal tot het einde meegemaakt. En Greek was geweldig. Dat is de haatversie. De andere kant is dat ik het nog steeds een geweldig nummer vind. Ik begin het te luisteren en dan kap ik hem na een minuutje af.

Hebben jullie ook bepaalde verbindingen met liedjes?

152 Het geestige leven van Lucy Shaw

Het leven van het 15-jarige meisje Lucy Shaw wordt plotseling geëindigd als ze wordt vermoord in het mannentoilet. Omdat ze nog niet helemaal klaar is om ‘over’ te gaan, blijft ze hangen op de plek van haar dood, het mannentoilet. Gelukkig was ze de avond van het voorval naar en feestje en zag ze er dus op haar best uit toen ze doodging.
Voor de geest Lucy zijn de eerste paar maanden niet erg gezellig. Niemand kan haar zien of horen, en het is niet echt een pretje om jezelf te moeten vermaken in een bezemkast of dat er telkens mannen over je schoenen heen pissen.
Dat verandert als ze Jeremy ontmoet. Een jongen schuine streep man, begin twintig, die haar wél kan zien. Hij helpt haar weg te komen uit het ranzige toilet en Lucy komt in contact met andere geesten, waaronder de knappe, lieve en populaire Ryan.
Terwijl Jeremy druk bezig is met haar te helpen om ‘over’ te gaan, leert Lucy steeds meer over het geestenleven. Hoe meer ze leert, hoe meer mensen ze ontmoet, hoe vaker de vraag ik haar opkomt: ‘Wil ik hier wel weg?’

Toen ik het boek Het geestige leven van Lucy Shaw opgestuurd kreeg, werd mij al verteld dat Lucy een geest was. Toch had ik een tweede betekenis van het begrip geestige in gedachten. Ik vroeg me namelijk af of er ook een figuurlijk geestige kant in zat.
De omslag is erg mooi en uitnodigend. Het laat een erg meisjesachtige kant zien, wat me aantrok, en maar toch ook een beetje een mysterieuze kant zien. Alles past mooi bij elkaar.
Wat me als eerste opviel bij het lezen, was dat Lucy vol sarcasme en humor zit. Aangezien niemand haar hoort gooit ze alles eruit wat in haar opkomt. Een grappige toevoeging in het verhaal.
Ik vind het een lekker en vlot boek om te lezen. Ik had in eerste instantie gedacht dat, omdat ze een geest is, er alleen maar gedacht werd. Dat het langdradig en eentonig zou worden. Gelukkig is dit niet gebeurd aangezien ze er achter komt hoe ze uit het openbare toilet komt en hierdoor zijn er naast gedachtegangen ook nog genoeg conversaties en andere gebeurtenissen.
Tamysn Murray – de schrijfster – heeft een fijne schrijfstijl. De personages worden goed neergezet en je kunt er snel doorheen lezen.
Ik denk dat dit boek, afgaand op de leeftijd van de hoofdpersoon, het beste tot zijn recht komt in de categorie Young Adults. Toch denk ik dat er voor de twintigers onder ons ook een kans is dat je het boek leuk vind.

148 Het manuscript

Hallo allemaal,

Ik hoop en denk dat iedereen een heerlijke vakantie heeft tot nu toe (of gaat hebben).
Na mijzelf aangemeld te hebben bij de leesclub van Chicklit.nl voor het boek van augustus, was ik geselecteerd als 1 van de 15 VIP lezeressen van het boek De bruiloft van Sophie King. Een paar dagen later viel het manuscript door mijn brievenbus. Het boek komt in Nederland pas uit in augustus maar ik mocht hem alvast lezen. Aan het einde van de maand juli moet ik een enquête invullen en een recensie schrijven over het boek.

Oke het is niet het manuscript van het nieuwste boek van Harry Potter ofzo (net als in The Devil Wears Prada ;)), maar het is en blijft toch wel echt een manuscript. De printversie van het boek, vóordat het wordt uitgegeven. Ik ben echt vereerd.

Ik ben nu ongeveer over 1/3 van het boek, en ik vind het geweldig. Toen ik had ingestemd dat ze mij de papieren versie zouden toesturen (ze sturen me later het echte boek :)) was ik toch wel een beetje nerveus, wat nou als ik er helemaal niets aan vond en dat ik niet eens door het eerste hoofdstuk kwam (al zei mijn vader: een slechte recensie (slechte mening dan) blijft een recensie). Ik was dus heel blij dat ik het heerlijk vind om hem te lezen.

Je kunt hieruit dus wel raden dat er een soort van recensie aan zit te komen over het boek. Nou recensie.. Ik kon uit de uitleg opmaken dat mijn mening/recensie verwerkt werd in de enquête of zoiets. Ik zie het wel, desnoods maak ik nog even een fatsoenlijke recensie als jullie dat echt willen ;).

xx

Ps. Er staat een nieuw thema op, moet de header nog vervangen en de tekst gaat dan weg. Maar voor de rest blijft hij hetzelfde, what do you think?

142 Recensie: Een verschrikkelijke schoonheid

(deze recensie heb ik geschreven voor school een aantal maanden terug)

 ‘Een verschrikkelijke schoonheid is een boek dat je niet weg kunt leggen. Een aaneen- schakeling van ruisende rokken, bewegende schaduwen en duistere geheimen. Maar het is ook een levendig portret van het Victoriaanse Engeland, waar meisjes werden voorbereid om goede echtgenotes te worden… En het is het verhaal van een meisje dat besloot een andere weg in te slaan.’ Dat staat op de achterkant van een verschrikkelijke schoonheid. Het is de eerste roman die Libba Bray, wonend in New York met een man en zoon, schreef na theaterstukken en kleine verhaaltjes. Dit boek heeft weken lang in de New York Time bestseller list gestaan en er zijn miljoenen exemplaren van Libba Bray over de toonbank gegaan.

Het boek gaat over Gemma Doyle die na de dood van haar moeder in Londen naar een kostschool gaat. Daar raakt ze bevriend met de verlegen Ann, de brutale Felicity en de mooie Pippa. Door visioenen vindt Gemma een dagboek. Zij en haar vriendinnen richten een geheime club op, genaamd de Orde, waarin ze opzoek gaan naar de duistere geheimen van het dagboek. Langzamerhand komen ze steeds meer te weten over de oorspronkelijke Orde en het verleden van het dagboek. Wanneer ze worden meegetrokken in de geheimen en mysteries willen ze terug gaan, maar het is al te laat…

Met het lezen van de achterkant zou je verwachten dat het een heel magisch boek is, nog net niet met elfjes en kabouters. Toch, wanneer je begint met de eerste hoofdstukken, namen mijn verwachtingen een andere wending. Geen kabouters en elfjes, in tegendeel zelfs, het boek is spannend en houd je aan het lezen. Iets wat ik niet verwacht had.

Dit boek heeft mij aan het denken gezet, veel onwerkelijke dingen die je wilt verklaren. Het is zeker een opbouwend boek, zonder einde ofwel conclusie. Het boek heeft namelijk nog twee vervolgen, het nadeel hiervan is dat het boek een open eind heeft. Het voordeel is dat je nog twee andere boeken hebt die je heel graag wil lezen. Er zitten scènes in waarin het zo spannend is dat je, ik in ieder geval, er voorbij racet. Meestal zijn dit soort stukjes juist heel belangrijk voor de vervolgende scènes. Voor mij is dit dan nadelig omdat ik dan blijf hangen in het volgende stuk omdat ik het dan niet meer snap.

Ik raad dit boek zeker aan. Het is een mooi en spannend boek. Het is een boek om over na te denken, een boek om over te dromen en zeker een boek om te lezen.

Titel: Een verschrikkelijk schoonheid
Auteur: Libba Bray
Vertaalt door: Aimée Warmerdam
Oorspronkelijk titel: A Great and Terrible Beauty
Uitgever: Moon
Druk: 4^e druk
Jaar en plaats van uitgave: 2003, Amsterdam

138 De 100 jarige man die uit het raam klom en verdween

Het van oorsprong Zweedse boek ‘De 100 jarige man die uit het raam klom en verdween’ is een boek vol avontuur en vooral humor. Aan de ene kant lees je het levensverhaal van de hoofdpersoon Allan Karlsson en aan de andere kant lees je 30 dagen nadat hij 100 is geworden.  Het is een genot om te lezen en als een F16 vliegtuig raas je erdoorheen.

De 100 jarige man die uit het raam klom en verdween..
..gaat over de hoofdpersoon Allan Karlsson, en het boek bestaat uit twee verschillende  verhaallijnen qua tijd. Één verhaallijn gaat over de ongeveer 30 dagen nadat Allan op zijn honderdste verjaardag uit het raam is geklommen en de bus heeft gepakt, 2005.
De andere verhaallijn gaat over het levensverhaal van Allan. Je racet de honderd jaar door en komt van alles tegen. Een groot deel van zijn leven speelt zich af in de Tweede Wereldoorlog en de Koude Oorlog.
In de eerste verhaallijn heb je nog meerdere verhaallijnen. Nadat hij uit het raam is geklommen komt hij aan bij het busstation waar hij vervolgens met een koffer met vijftig miljoen kronen (Zweeds geld) ervan door gaat. Hij komt hier aan bij een man van 70, die samen met hem doorreist naar een patatboer. Met zijn drieën gaan ze ervandoor en komen bij een vrouw. Ondertussen zit de bende van wie ze het geld hebben ‘gestolen’, achter hun aan, de tweede verhaallijn.
De derde verhaallijn gaat over de commissaris die ook zoekt naar de verdwenen 100 jarige.

De wereld rond
Als hoofdpersoon weet Allan Karlsson het boek erg humoristisch te maken. De honderdjarige heeft een apart karakter. Hij maakt zich zelden zorgen, is nooit boos en laat alles maar op zich af komen. Allan is een bommenexpert. Dit maakt ook dat hij overal in de wereld is geweest, mensen wilden dat hij dit opblies, en dat.
Door zijn ervaring en zorgeloosheid wordt en laat Allan zich overal naar meeslepen. Zo heeft hij indirect de atoombom aan Stalin gegeven, de vrouw van Mao Zedong van anticommunisme strijders gered, geluncht met alle Amerikaanse presidenten van die tijd en heeft hij in een gevangeniskamp gezeten met de halfbroer van Albert Einstein.

Ja, ik wil
Dit boek is geweldig, hilarisch en je kunt niet stoppen met lezen. Het karakter van Allan maakt het boek heerlijk om uit de boekenkast te pakken. Ook de historische verhaallijn is geweldig om te lezen, en verreweg van saai. Dus ook in deze recensie komt de standaard zin in voor. Ik raad dit boek aan iedereen aan. Gewoon omdat het zo is.

Titel: De 100 jarige man die uit het raam klom en verdween
Schrijver: Jonas Jonasson
Uitgever: Uitgeverij Signatuur
Prijzen: Swedish BookSellers Award
Vertaald door: Corry van Bree